Məzmuna keç
Miras-ı Saz

Dellâlzâde İsmâil Efendi

Doğum: 1797 · Vəfat: 1869
Hicri təqvimlə ⁦1211/12 – 1285/86⁩

Dellâlzâde İsmâil Efendi (1797–1869) əsərlərinin notları: AEÜ işarələri ilə həqiqi not yazısında 19 əsər, qanun səsi ilə dinləmə və yazılar.

Məqam Yegah (4), Qarcığar (3), Acemaşîrân (2), Mahur (2)Forma Şərqi (11), Bəstə (3), Naxış (2), Ağır səmai (2)Usul Aqsaq (5), Zəncir (3), Yürük səmai (3), Aqsaq səmai (3)Güftə müəllifi kimi əsərləri

Həyatı

1797-ci ildə İstanbulun Fatih məhəlləsində anadan olub, 1869-cu ildə Nişantaşında vəfat edib. Dede Efendinin tələbəsi olan hanəndə və bəstəkar idi; sarayda müəzzinlik və baş müəzzinlik edib, Mızıka-yi Hümayunda hanəndələrə dərs verib. Qeyri-adi məqam keçidləri ilə tanınan əsərləri var. Hacı Fâik Bey, Mahmud Celâleddin Paşa və Nikoğos Ağa onun tələbələrindəndir.[1]

Xatirələri

Ona aid edilən, mənbələrdə nəql olunan xatirələr. Hər birinin üstündə mənbənin etibarlılığı yazılır; mənbələr səhifənin sonundadır.

Rəvayət

Yegah möhürləndi

Nəql olunur ki, yegah məqamında heç bir əsəri olmayan Zəkai Dədədən bunun səbəbini soruşduqda, o, Dəllalzadənin bu məqamdakı əsərləri varkən ediləcək bir şey qalmadığını, yegahın “möhürləndiyini” söyləmişdir. Eyni sözün Dədə əfəndiyə aid olduğu da deyilir.[2]

Əsərləri (19)

Müəllimləri, şagirdləri və ailəsi[1]

Müasirləri

Digər mənbələrdə: MusicBrainz · Wikidata

Son yenilənmə:

Mənbələr

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi
  2. Nuri Özcan, “İsmâil Efendi, Dellâlzâde”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 23, İstanbul 2001, s. 95–96