İçeriğe geç
Miras-ı Saz

Dellâlzâde İsmâil Efendi

Doğum: 1797 · Ölüm: 1869
Hicrî takvimle ⁦1211/12 – 1285/86⁩

Dellâlzâde İsmâil Efendi (1797–1869) bestelerinin notaları: 19 eser, AEÜ arıza işaretleriyle gerçek nota yazımı, kanun sesiyle dinleme ve icra kayıtları.

Makam Yegâh (4), Karcığar (3), Acemaşîrân (2), Mâhur (2)Form Şarkı (11), Beste (3), Nakış (2), Ağırsemâî (2)Usul Aksak (5), Zencîr (3), Yürüksemâî (6/4) (3), Aksaksemâî (3)Güfte yazarı olarak eserleri

Hayatı

1797'de İstanbul Fatih'te doğdu, 1869'da Nişantaşı'nda öldü. Dede Efendi'nin öğrencisi olan hânende ve bestekârdı; sarayda müezzinlik ve başmüezzinlik yaptı, Muzıka-yı Hümâyun'da hânendelere ders verdi. Alışılmadık makam geçkileriyle bilinen eserleri vardır. Hacı Fâik Bey, Mahmud Celâleddin Paşa ve Nikoğos Ağa onun öğrencilerindendir.[1]

Hatıraları

Kendisine atfedilen, kaynaklarda anlatılan hatıralar. Her birinin üstünde kaynağın güvenilirliği yazar; kaynaklar sayfanın sonundadır.

Rivayet

Yegâh mühürlendi

Yegâh makamında hiç eseri olmayan Zekâi Dede'ye bunun nedeni sorulduğunda, Dellâlzâde'nin bu makamdaki eserleri varken yapılacak bir şey kalmadığını, yegâhın “mühürlendiğini” söylediği anlatılır. Aynı sözün Dede Efendi'ye ait olduğu da söylenir.[2]

Eserleri (19)

Meşk silsilesi ve ailesi[1]

Çağdaşları

Başka kaynaklarda: MusicBrainz · Wikidata

Son güncelleme:

Kaynaklar

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi
  2. Nuri Özcan, “İsmâil Efendi, Dellâlzâde”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 23, İstanbul 2001, s. 95–96