رفتن به محتوا
Miras-ı Saz

درس 9 / 19 · نخستین مقام‌ها

حسینی

مقامی با درجهٔ ایست دوگاه (لا) و شاهد حسینی (می)، نزدیک به عشاق اما گردان در ناحیهٔ زیرتر.

  1. صفحهٔ مقام را بخوان

    گام، پرده‌های ایست و شاهد، ساختار و سیر آن.

  2. گام را بشنو

    گام بالارونده و پایین‌رونده: ایست را در گوشت نگه دار.

  3. گوشت را بیازما

    پنج پرسش: گامی که نواخته می‌شود از کدام مقام است؟ دست‌کم چهار پاسخ درست بده.

  4. بنواز و ارزیابی شو

    میکروفون را روشن کن و گام را آهسته از ایست تا ایست بنواز یا بخوان. انحراف هر پرده به کُما سنجیده می‌شود؛ ۷۰٪ و بالاتر قبول است.

  5. اثری در این مقام بنواز

    اثری از آرشیو نت بنواز و نت را دنبال کن.

یادداشت درس

ساختار

از پیوند دانگ پنج‌صدایی حسینی (K S T T) روی درجهٔ دوگاه و دانگ چهارصدایی عشاق (K S T) روی درجهٔ حسینی تشکیل می‌شود؛ در ناحیهٔ زیر از درجهٔ اوج استفاده می‌شود.

سیر نغمه

سیری پایین‌رونده-بالارونده دارد: از پیرامون شاهد، یعنی درجهٔ حسینی، آغاز می‌شود و روی دوگاه ایست می‌کند.

در واژه‌نامه

مقامی با درجهٔ قرار دوگاه و شاهد حسینی (می). رنگ عشاق را دارد؛ سیرش از پیرامون شاهد آغاز می‌شود، در ناحیهٔ زیر اوج و در فرود غالباً عجم به کار می‌رود. مدخل واژه‌نامه

آثار نمونه از آرشیو (در کل 41)

صفحهٔ مقام حسینی: گام، سیر و همهٔ آثار

مفاهیم مرتبط

  • حسینی: درجهٔ اصلی در یک طنینی زیرترِ نوا؛ در نت‌نویسی غربی با می نوشته می‌شود. درجهٔ شاهد مقام‌های حسینی و بوسلیک است؛ اکتاو پستِ آن را حسینی عشیران می‌نامند.
  • سیر پایین‌رونده-بالارونده: گونه‌ای از سیر که نغمه از درجهٔ شاهد یا میانهٔ گام آغاز می‌شود، به ناحیهٔ زیر و پست گشت می‌زند و سپس قرار می‌دهد. مقام‌هایی چون بیاتی و حسینی از این گونه‌اند.