Мазмунга өтүү
Miras-ı Saz

Жаалуу аспаптар

Скрипка

Ийинге коюлуп, жаа менен ойнолуучу төрт кылдуу, пердеси жок аспап; Батыштан келип, түрк макам музыкасындагы эң кеңири тараган жаалуу аспаптардын бирине айланган.

Кыскача

  • Тобу: Кылдуу, жаалуу (скрипка тобунун эң кичинеси жана эң ичке үндүүсү)
  • Келип чыгышы: Түндүк Италия, XVI кылымдын башы; Амати, Гварнери, Страдивари сыяктуу усталар өркүндөткөн
  • Тулку жана материал: Карагай капкак, клён арка жана капталдар; узундугу болжол менен 60 см
  • Кылдары: 4 кыл; батыш бурамасы Соль–Ре–Ля–Ми (квинта аралыктары)
  • Перделери: Перделери жок; кома аралыктары манжанын орду менен басылат
  • Колдонулган музыкасы: Инже саз жана фасыл, таксим, цыган музыкасы, эл музыкасы, Батыш музыкасы
  • Башка аттары: Аткаруучусун кемани дешет; жаасы арше деп аталат

Тарыхы

Европадан чыккан скрипка XIX кылымда осмон музыкасында кеңири жайылып, көп өтпөй индже саз ансамблдеринин негизги аспаптарынын бири болуп калган. Кемани Татьос эфенди жана Кемани Хаккы бей сыяктуу аткаруучулар ага макам музыкасына мүнөздүү өзгөчө маанай тартуулашкан; скрипкачыны кемани деп аташат.

Түзүлүшү

Жука жыгачтан жасалган томпок корпустан, андагы f түрүндөгү эки үн тешиктен, пердеси жок грифтен, кулак кутусунан жана тоголок башынан турат. Төрт кылы бар; жылкынын кылынан жасалган жаасы арше деп аталат.

Кантип ойнолот

Ээк менен ийиндин ортосунда кармалып, жаа менен ойнолот; сол колдун манжалары кылды түз эле грифке басат. Макам музыкасында кошумча үндөр, жылмышуулар жана кооздоолор менен өзгөчө аткаруу ыкмасы калыптанган.

Макам музыкасындагы орду

Пердеси жок болгондуктан, манжанын ордун жылдырып, ар бир макамдын комма аралыктарын басууга болот; ошондуктан макам музыкасына оңой ыңгайлашкан. Таксим, пешрев, саз семаи жана ырларды коштоодо көп колдонулат; фасыл ансамблдеринде жана цыган (рома) музыкасында да айрыкча көзгө урунат.

Ушул аспап менен башта

Скрипка жөнүндө көп берилүүчү суроолор

Скрипка менен классикалык кеменченин айырмасы эмнеде?

Скрипка төрт кылдуу, ээк менен ийиндин ортосунда кармалат жана кылдар манжанын учу менен грифке басылат; диапазону кең, үнү күчтүү. Классикалык кеменче үч кылдуу, тизеде тик кармалат жана кылдарга тырмак түбү менен капталынан тийип ойнолот; үнү ичке жана мурундан чыккандай. Скрипка XIX кылымда Батыштан келип ансамблдерде кеңири тараганда, кеменче өзгөчөрөөк соло аспап бойдон калды.

Түрк музыкасында скрипка башкача ойнолобу?

Аспап бирдей, айырма аткаруу манерасында. Макам музыкасында скрипка перделери жок грифте комма камтыган перделерди басат; чарпма, жылмышуу жана кыска кооздоолор менен обонду адам үнүнө жакындатат. Батыш музыкасындагы үзгүлтүксүз жана кең вибратонун ордуна ченемдүүрөөк, орду менен колдонулган титирөө тандалат. Жааны колдонуу да таксимде жана ырды коштоодо эркинирээк жана сүйлөгөндөй болот.

Скрипканын кылдары кантип күүлөнөт?

Төрт кылы пестен жогоруга карай Соль, Ре, Ля жана Ми болуп, ортосунда бирден квинта болгондой күүлөнөт. Түрк музыкасынын аткаруучуларынын көбү да ушул күүлөөнү колдонот; обондун бийиктигине же чыгарманын ахенгине жараша аспапты бир аз песирээк же жогорураак күүлөөгө болот. Перделери жок болгондуктан күүлөө кайсы коммаларды басууга мүмкүн экенин чектебейт.

Скрипканы үйрөнүү кыйынбы, эмнеден баштоо керек?

Перделери жок болгондуктан туура үндү табуу жана жаа менен таза үн чыгаруу башында убакыт алат; алгачкы айлар адатта туруу, жааны кармоо жана интонация боюнча машыгуу менен өтөт. Негизги техника көбүнчө Батыш методдору менен үйрөнүлөт, андан кийин макам музыкасына мүнөздүү этюддар, пешревдер жана саз семаилери аркылуу түрк стилине өтүшөт. Кулакты макам интервалдарына көндүрүү үчүн кулак машыгуусу абдан пайдалуу.

Скрипканы ушул сайтта ойной аламбы?

Ооба. «Браузерде ойноо» баскычы виртуалдык скрипканы ачат; үндөр University of Iowa'нын эркин колдонулуучу аспап жазууларындагы скрипка ноталары. Чыныгы скрипкадагыдай эле виртуалдык скрипкада да тандаган макамыңдын ар бир пердеси комма маанисинде угулат. Ноталар архивиндеги чыгарманын макамын да виртуалдык скрипкада сынап көрө аласың.

Жаалуу аспаптар: башка аспаптар

    Булак: Wikipedia