سلیم سوم

زندگی

در سال ۱۷۶۱ زاده شد و در سال ۱۸۰۸ درگذشت؛ از ۱۷۸۹ تا ۱۸۰۷ پادشاهی کرد. آهنگسازی بود که تنبور و نی می‌نواخت و تخلص «الهامی» داشت؛ از تنبوری اسحاق و حاجی سعدالله آغا بهره برد. مقام‌های تازه‌ای، در رأس آن‌ها سوزدل‌آرا، ترکیب کرد و مشق‌خانهٔ اندرون را از نو سامان داد. به طریقت مولویه وابسته بود؛ محفلی موسیقایی که به نام او شناخته می‌شود شکل گرفت.^[1]