Gubari Abdurrahman

زندگی

در آق‌شهر زاده شد؛ در آق‌شهر و استانبول درس خواند. خوشنویسی را از مصطفی دده، پسر شیخ حمدالله، آموخت؛ به سبب استادی‌اش در خط ریز غباری که با چشم غیرمسلح به‌دشواری خوانده می‌شود، به این نام خوانده شد. به نقشبندیه پیوست و در سال‌های پایانی عمر در آق‌شهر شیخ نقشبندی بود. در خدمت شاهزاده بایزید بود، مدتی به زندان افتاد و سپس به قضاوت مکه گماشته شد. در مقام شاعر دیوانی مثنوی‌هایی چون «کعبه‌نامه» و «یوسف و زلیخا» سرود.^{[1, 2]}