Το μακάμ είναι ένα μελωδικό σύστημα που ορίζεται από μια συγκεκριμένη κλίμακα (φθόγγους και διαστήματα), την τονική (καράρ), τη δεσπόζουσα (γκιουτσλού) και το σεγίρ, δηλαδή τον τρόπο που κινείται η μελωδία μέσα στην κλίμακα. Δύο μακάμ που χρησιμοποιούν την ίδια κλίμακα μπορούν να διακριθούν από το σεγίρ τους.

Το καράρ (τονική) είναι ο φθόγγος στάσης στον οποίο το μακάμ τελειώνει τη μελωδία του. Το γκιουτσλού (δεσπόζουσα) είναι ο δεύτερος σημαντικότερος φθόγγος στάσης της κλίμακας και βρίσκεται συνήθως εκεί όπου ενώνονται το τετράχορδο και το πεντάχορδο της κλίμακας.

Οι κλίμακες σχηματίζονται από την ένωση τμημάτων που λέγονται τετράχορδα και πεντάχορδα, όπως Ραστ, Ουσάκ, Χιτζάζ, Κιουρντί, Μπουσελίκ και Τσαργκιάχ. Τα διαστήματα μετριούνται σε κόμματα: το μπακιγιέ είναι 4 κόμματα, το κιουτσούκ μουτζενέμπ 5, το μπουγιούκ μουτζενέμπ 8, το τανινί 9 και η αυξημένη δευτέρα 12–13.

Οι κλίμακες των μακάμ καταρτίστηκαν σύμφωνα με τη θεωρία Arel-Ezgi-Uzdilek. Επειδή το κανονάκι εδώ χρησιμοποιεί μία μόνο ρύθμιση μανταλιού για κάθε όνομα νότας, στους φθόγγους που αλλάζουν ανάμεσα στην ανάβαση και την κατάβαση επιλέχθηκε η πιο χαρακτηριστική μορφή του μακάμ. Το περιεχόμενο δεν έχει ακόμη εγκριθεί από ειδικό· αν εντοπίσεις κάποιο λάθος, μπορείς να μας γράψεις από τη σελίδα επικοινωνίας.