Kaygusuz Abdal

زندگی

پذیرفته شده که در حوالی آلانیا زاده شد؛ نقل است که نام اصلی‌اش غیبی بوده و علاءالدین نیز خوانده می‌شده است. با پیوستن به ابدال موسی به درویشی روی آورد و سال‌ها نزد او پرورش یافت؛ به مصر و اماکن مقدس سفر کرد. هم در وزن هجایی و هم در عروض شعر سرود؛ به شطحیات و اشعاری که زندگی روزمره را زنده توصیف می‌کنند شناخته می‌شود. افزون بر دیوان، آثاری چون «بوداله‌نامه»، «دلگشا»، «سرای‌نامه» و «وجودنامه» دارد. او را از شاعران بنیان‌گذار ادبیات علوی-بکتاشی می‌دانند که راه یونس امره را ادامه داد؛ نفس‌هایش در این سنت خوانده می‌شود.^{[1, 2]}