Şems-i Rumi

زندگی

اهل آیدین است؛ آموزش دینی و نخستین دانش موسیقی را در زادبومش فرا گرفت. در دوره مراد دوم به بغداد و تبریز رفت، عربی و فارسی خود را پیش برد و به‌ویژه در موسیقی خود را پرورد. به گفته طاش‌کبری‌زاده اثری نوشت که نظریه موسیقی و اشعارِ مرتب‌شده بر پایه مقام‌ها را در بر داشت. در پایان عمر حافظه‌اش سست شد و از ترس مسموم شدن از خوردن دست کشید؛ حدود 1494 درگذشت.^{[1, 2]}