Դաիրե (շրջանակավոր թմբուկ)

Երեքն էլ շրջանակավոր թմբուկներ են։ Դաիրեն կազմված է լայն, բարակ շրջանակից, և շրջանակի ներսում կան փոքր ծնծղաների զույգեր կամ մետաղյա օղակներ։ Դափը սովորաբար ավելի փոքր է, և ծնծղաները տեղադրված են շրջանակի անցքերում։ Իսկ բենդիրը առանց ծնծղաների է և հիմնականում կաշվի տակով անցնող լարերի շնորհիվ խշշացող ձայն է տալիս։ Տարբեր շրջաններում անունները կարող են նաև փոխարինել միմյանց։

Օսմանյան ժամանակաշրջանում այն օգտագործվում էր ինջե սազ և ֆասըլ համույթներում որպես ուսուլային նվագարան։ Իրանում դայերե, Ուզբեկստանում և Տաջիկստանում դոիրա անունով այն այսօր էլ դասական և ժողովրդական երաժշտության հիմնական ուսուլային նվագարանն է։ Ադրբեջանում նման շրջանակավոր թմբուկը՝ գավալ անունով, մտնում է մուղամային եռյակի մեջ։

Դյումի և թեքի հիմնական հարվածները սովորում են կարճ ժամանակում։ Սակայն, ինչպես կենտրոնասիական դոիրայի ավանդույթում, մատների չխկոցները, ծնծղաները թափահարելով զրնգեցնելը և արագ զարդարանքները երկար պարապմունք են պահանջում։ Ուսուլները նախ «դյում-թեք» արտասանելով սովորելը հնարավորություն է տալիս դաիրեից բացի հեշտությամբ անցնել նաև այլ հարվածայինների։

Այն մեղեդի չի նվագում, այլ կրում է ուսուլը։ Ֆասըլներում, երգերում և պարեղանակներում դյումի և թեքի հարվածներով այն կառուցում է ուսուլի կմախքը, իսկ ծնծղաների ու օղակների զրնգոցով ռիթմին պայծառություն հաղորդում։ Քուդյումի վեհ հարվածների համեմատ այն ավելի աշխույժ նվագակցություն է ապահովում։