Սևծովյան քեմանչա

Սևծովյան քեմանչայի իրանը նեղ է, երկար և շշաձև, իսկ դասական քեմանչան տանձաձև է և ավելի կարճ։ Սևծովյան քեմանչայում լարերը միմյանց շատ մոտ են, և հիմնականում երկու լար միասին են նվագվում՝ ստեղծելով անընդհատ կրկնակի ձայն. դասական քեմանչայում առաջին պլան են գալիս մեկ լարի վրա նուրբ զարդարանքները։ Մեկը հորոնի, մյուսը՝ Ստամբուլի դասական երաժշտության նվագարանն է։

Երեք լարերը սովորաբար լարվում են կվարտաներով։ Քանի որ աղեղը հաճախ միաժամանակ քսում է երկու լար, երբ մեղեդին նվագվում է մեկ լարի վրա, հարևան լարը հնչում է որպես նվագակցող ձայն. դա քեմանչային տալիս է նրա յուրահատուկ հարուստ ձայնը։ Լարման ճշգրիտ բարձրությունը կարող է տարբեր լինել ըստ նվագողի և շրջանի։

Այն հիմնական նվագարանն է Արևելյան Սևծովյան ափի, հատկապես Տրապիզոնի, Ռիզեի և Գիրեսունի շրջակայքի հորոնի մեղեդիներում, քեմանչայի հավաներում և աթմա թյուրքյուներում։ Արագ և ճկուն նվագը միաձուլվում է ոտքերի հարվածներին և հորոնի շրջանին։ Պոնտոսի հույների երաժշտության մեջ նույն նվագարանը շարունակում է նվագվել «լիրա» անունով։

Հորոնի հիմնական մեղեդիներին կարելի է անցնել համեմատաբար կարճ ժամանակում, բայց աղեղի արագ փոփոխությունները, երկու լարով նվագը և ռիթմի աշխուժությունը պահպանելը երկար պարապմունք են պահանջում։ Քանի որ այն լադեր չունի, ճիշտ ձայները պետք է գտնել լսողությամբ։ Նվագողների մեծ մասը սովորում է տեղացի վարպետներին լսելով և նրանց հետ նվագելով. տարածված մեթոդ է կարճ մեղեդիները դանդաղ տեմպով յուրացնելը, ապա արագացնելը։