Դարբուկա

Թուրքական տիպի դարբուկայում թաղանթը ձգվում է իրանի սուր եզրով մետաղյա բերանի վրա. այդ եզրը հեշտացնում է մատների չխկոցները և սուր, պայծառ թեք ձայները։ Եգիպտական տիպի դարբուկայում (թաբլա) բերանի եզրը կլորացված է. դա հարմար է ափով արագ և մեղմ հարվածների և ավելի հարուստ տեմբրի համար։ Երկու տեսակները զարգացրել են նվագելու տարբեր տեխնիկաներ և ոճեր։

Դյումը խոր, ցածր ձայն է, որը ստացվում է թաղանթի կենտրոնին ափով կամ մատներով հարվածելով։ Թեքը բարձր և չոր ձայն է, որը հանվում է ուժեղ ձեռքի մատներով թաղանթի եզրին հարվածելով։ Իսկ քեն (կա) թեքի ավելի թեթև տարբերակն է, որը նվագվում է մյուս ձեռքով։ Ուսուլները սովորում են որպես այս ձայների կաղապարներ. օրինակ՝ քառամաս սոֆյանն արտասանվում է «դյում, թեք քե»։

Հիմնական դյում և թեք ձայները հանել սովորում են մի քանի օրում. տարածված ուսուլներ նվագելու համար կարող են բավարար լինել մի քանի ամիսը։ Դժվարությունը մատների արագ զարդարանքների, աքսակ ուսուլների և շատ երկար ուսուլային կաղապարների մեջ է։ Ամենատարածված ճանապարհն է ուսուլները նախ արտասանել «դյում-թեք», ապա պարապել դանդաղ մետրոնոմով։

Այո։ «Գործիքներ» բաժնի ուսուլի մետրոնոմը դարբուկայի ձայնով նվագում է ուսուլների դյում և թեք կաղապարը. կարող ես կարգավորել տեմպը և նվագել միասին։ Նոտաների արխիվի ստեղծագործությունների ուսուլի վահանակում նույնպես դարբուկան կարելի է ընտրել որպես հարվածային նվագակցություն։ Իսկ այս էջի «Լսել ձայնը» բաժնում կան իրական դարբուկայի հարվածներ։