رفتن به محتوا
Miras-ı Saz
Zekâî Dedeتصویر نمادین

Zekâî Dede

تولد: 1825 · درگذشت: 1897
به تقویم هجری قمری: ⁦1240/41 – 1314/15⁩

نت آثار Zekâî Dede (1825–1897): 12 اثر با نت‌نویسی واقعی و علامت‌های AEÜ، شنیدن با صدای قانون و ضبط‌ها.

مقام حصاربوسلیک (3), عجم (1), حجازعشیران (1), حجازکار (1)فرم بسته (4), شارکی (4), الهی (2), یوروک سماعی (1)اصول دویک (3), چنبر (2), یوروک سماعی (2), آغیر اقساق (1)

زندگی

در محلهٔ ایوب استانبول زاده شد و در سال ۱۸۹۷ درگذشت. نزد دده افندی، دلال‌زاده و سرمؤذن رفعت بیگ پرورش یافت؛ خواننده و نی‌زن بود. در دارالشفقه معلم موسیقی بود. آثار دینی و غیردینی بسیاری ساخت که در رأس آن‌ها آیین‌های مولوی است. رئوف یکتا، حسین فخرالدین دده، احمد عونی قونوک و پسرش احمد ایرسوی از شاگردان او هستند.[1]

خاطرات

خاطراتی که به او نسبت داده شده و منابع روایت کرده‌اند. بالای هر یک اعتبار منبع آمده است؛ منابع در پایان صفحه‌اند.

مستند

آیینی که بیست‌ودو سال بعد اجرا شد

ذکائی دده در سال ۱۸۷۰ به خواست مصطفی فاضل پاشا ــ که از ۱۸۴۵ تا درگذشت پاشا (۱۸۷۵) معلم موسیقی او بود ــ آیینی مولوی در مقام سوزدل ساخت. این آیین تنها در ۱۸۹۲ در مولوی‌خانهٔ بهاریه در مقابله اجرا شد؛ پاشا آن را ندید. نت این آیین هنوز در آرشیو ما نیست.[2]

آثار (12)

استادان، شاگردان و خانواده[1, 3]

هم‌دوره‌ها

در منابع دیگر: MusicBrainz · Discogs · Wikidata

آخرین به‌روزرسانی:

منابع

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi
  2. Nuri Özcan, “Zekâi Dede”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 44, İstanbul 2013, s. 195–196
  3. Wikidata