Ζουρνάς

Και τα δύο παίζονται με διπλό καλάμι, αλλά το σώμα του ζουρνά είναι κωνικό και το άκρο του ανοίγει σαν χωνί· ο ήχος του είναι πολύ δυνατός, λαμπερός και φτιαγμένος για το ύπαιθρο. Το σώμα του μέι είναι κοντό και κυλινδρικό, και το καλάμι του πολύ φαρδύ· ο ήχος του είναι απαλός, θολός και συναισθηματικός. Ο ζουρνάς είναι όργανο του γάμου, του χορού και της μουσικής μεχτέρ, ενώ το μέι του ούζουν χαβά και του μοιρολογιού.

Ανάλογα με το μέγεθος υπάρχουν είδη όπως ο κάμπα ζουρνάς, ο μεσαίος ζουρνάς και ο τζουρά ζουρνάς. Ο κάμπα ζουρνάς είναι ο μεγαλύτερος και ο πιο χαμηλός· χρησιμοποιείται για ούζουν χαβά και αργούς χορούς. Ο τζουρά ζουρνάς είναι μικρός με ψηλό ήχο και προτιμάται στους γρήγορους χορευτικούς σκοπούς. Από τόπο σε τόπο αλλάζουν τα ονόματα και οι διαστάσεις.

Ο ζουρνάς κρατά τη μελωδία και το νταούλι το ουσούλ· επειδή και τα δύο έχουν πολύ δυνατό ήχο, συμπληρώνουν το ένα το άλλο στο ύπαιθρο και σε πολυσύχναστες περιστάσεις όπως γάμους, γιορτές και αγώνες πάλης. Από την Ανατολία ως τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ασία, το δίδυμο «νταούλι-ζουρνάς» είναι το βασικό σύνολο των λαϊκών χορών. Και στο οθωμανικό μεχτέρ ο ζουρνάς και το νταούλι αποτελούσαν μια μεγάλη μορφή του ίδιου διδύμου.

Στην αρχή είναι δύσκολο να δίνεις τη σωστή πίεση των χειλιών στο καλάμι και να κρατάς υπό έλεγχο τον δυνατό ήχο. Η κυκλική αναπνοή που χρησιμοποιούν οι έμπειροι ζουρνατζήδες, δηλαδή να παίρνεις ανάσα από τη μύτη ενώ συνεχίζεις να φυσάς με τον αέρα που μαζεύεται στα μάγουλα, απαιτεί επιπλέον μακρά εξάσκηση. Η κατασκευή και η ρύθμιση του καλαμιού είναι επίσης μέρος της τέχνης του ζουρνατζή· συνήθως μαθαίνεται κοντά σε έναν μάστορα.

Στην ενότητα «Άκου τον ήχο» σε αυτή τη σελίδα υπάρχουν δείγματα ήχου από πραγματικές ηχογραφήσεις ζουρνά. Ο ζουρνάς δεν έχει προστεθεί ακόμη ως εικονικό όργανο· για να δοκιμάσεις ένα πνευστό όργανο στον browser μπορείς να ανοίξεις το εικονικό νέι ή το εικονικό κλαρίνο.