Zurna

İkisi de çift dilli kamışla çalınır, ama zurnanın gövdesi konik ve ucu huni gibi genişler; sesi çok yüksek, parlak ve açık havaya göredir. Meyin gövdesi kısa ve silindir biçimlidir, kamışı çok geniştir; sesi yumuşak, buğulu ve içlidir. Zurna düğün, oyun ve mehter müziğinin, mey ise uzun havanın ve ağıtın çalgısıdır.

Boylarına göre kaba zurna, orta zurna ve cura zurna gibi türler vardır. Kaba zurna en büyük ve en pes olanıdır, uzun havalar ve ağır oyunlar için kullanılır. Cura zurna küçük ve tiz sesli olup hızlı oyun havalarında tercih edilir. Yöreden yöreye adlar ve ölçüler değişir.

Zurna ezgiyi, davul usulü taşır; ikisi de çok yüksek sesli olduğu için açık havada, düğün, bayram ve güreş gibi kalabalık ortamlarda birbirini tamamlar. Anadolu'dan Balkanlara ve Orta Asya'ya kadar "davul-zurna" ikilisi halk oyunlarının temel topluluğudur. Osmanlı mehterinde de zurna ve davul aynı ikiliğin büyük bir biçimini oluşturuyordu.

Kamışa doğru dudak baskısı vermek ve yüksek sesi denetim altında tutmak başlangıçta zordur. Usta zurnacıların kullandığı döngüsel nefes, yani yanakta biriktirilen havayla üflemeyi sürdürürken burundan nefes almak, ayrıca uzun bir alıştırma ister. Kamış yapımı ve ayarı da zurnacılığın bir parçasıdır; genellikle bir ustanın yanında öğrenilir.

Bu sayfadaki "Sesini dinle" bölümünde gerçek zurna kayıtlarından alınmış ses örnekleri var. Zurna henüz sanal çalgı olarak eklenmedi; üflemeli bir çalgıyı tarayıcıda denemek için sanal neyi ya da sanal klarneti açabilirsin.